Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet

 

Sinds mijn zoon naar de middelbare school gaat, heb ik toegang tot een systeem dat volledig voldoet aan mijn behoefte aan controle. Zo heb ik inzage in presentie, verzuim, repetitiecijfers, huiswerk, boeken, voortschrijdend gemiddelden en noem maar op. Alles kan ik zien! Dat geeft mij zo’n ongelóóflijk goed gevoel dat ik de bijbehorende inlogcode moeiteloos heb weten te onthouden.

miu5pv.miauw.

De eerste keer dat ik inlogde en de homepage snel scande met mijn ogen, kreeg ik echter een schok. Rechtsboven, vlak boven de blanco balkjes waar ik mijn code en wachtwoord moest invoeren, las ik ‘PORNOfilm’.

‘PORNOfilm.’ Wat was dit voor school!

Toen ik nogmaals keek, zag ik een woord dat minder schokkerend was. ‘PROMOtiefilm’. We hadden dus toch de juiste schoolkeuze gemaakt.

Deze verwarring of verwarde waarneming heeft te maken met de resultaten van een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet. Het mkaat nemalijk niet uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rest van de ltteers mgoen wllikeurig gpletaast wdoren en je knut vrevogens gwoeon lzeen wat er saatt, odmat we niet ekle ltteer op zioh lzeen maar het wrood als gheeel.
Kortom. We lezen de eerste en de laatste letter en onze hersenen vullen de rest in. Al naar gelang wat zich daar vanbinnen aandient, gaan we verder aan de haal met wat we zien. Of dénken te zien.

Linke soep dus, dat waarnemen van ons. We zijn ziende blind en horende doof.

Een van de redenen overigens waarom ik bij voorkeur fiets. Met autorijden speelt ons waarnemen ons eveneens parten. Het líjkt alsof we die ruimte links naast ons zien maar de vraag is of die er wel echt is óf dat onze hersenen de ontbrekende gegevens gemakshalve voor ons hebben ingevuld. Of nog erger. Het líjkt alsof er geen tegenligger is totdat het tegendeel wordt bewezen met een ingedeukte kreukelzone.

Ook in de intermenselijke interactie gaat hier van alles mis. We vullen in voor de ander. We zijn overtuigd van wat we hebben gezien en we weten zéker wat de ander heeft gezegd. Ruzies, familievetes, slepende arbeidsconflicten, echtscheidingen, mislukte mediations en zelfs oorlogen zijn het gevolg hiervan.

Ons waarnemen nemen we voor waar aan en daarmee verliest het zijn waarde.

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet. Waarde-loos is dat.

het mkaat
nemalijk
niet uit in
wlkee vloogde
de ltteers
in
een wrood
saatn

Menu